Wodnik i Wodnik: Czy do siebie pasujemy?

Wodnik i Wodnik: co ich łączy?

Wodnik i Wodnik: dwa razy powietrze, dwa razy znak stały, ten sam władca. Na pierwszy rzut oka najbliższe z możliwych połączeń.

Dwa znaki powietrza rozmawiają, myślą i rozumieją się często już od pierwszej rozmowy. Pomysły fruwają w powietrzu, przyjaźń zazwyczaj bywa początkiem. Czego może brakować, to konkretu: kto zajmie się tym, co nie jest ani ciekawe, ani nowe? I kto pierwszy powie wprost, co naprawdę czuje, zamiast to tłumaczyć?

Oba to znaki stałe: wierne, wytrwałe, ale też uparte aż do sztywności. Kłótnie trwają tu dłużej, za to ta więź przeżywa kryzysy, które inne pary dawno by zakończyły.

Wodnik: jak kocha?

Wodniki kochają po przyjacielsku, niekonwencjonalnie i niezależnie. Potrzebują przestrzeni, idei i partnera, który widzi w nich osobę, nie rolę. Zaborcze podejście je odpycha. Szacunek dla ich wyjątkowości sprawia, że stają się lojalne.

Wodnik i Wodnik: czego potrzebują od siebie nawzajem?

• Wodnik potrzebuje przestrzeni, przyjaźni i przyzwolenia na bycie sobą.
• A ponieważ oboje potrzebujecie tego samego, pytanie brzmi tylko: kto zrobi pierwszy krok.

Wodnik i Wodnik: gdzie się ścierają?

Macie ten sam znak. To oznacza: dużo wzajemnego zrozumienia, te same mocne strony, ale też te same ślepe plamki. To, czego nie lubicie w sobie, u drugiej osoby widzicie podwójnie. Ta więź kwitnie, gdy oboje się rozwijają, bo inaczej tylko się wzajemnie utwierdzacie. Dwoje Wodników to najlepsi przyjaciele z kluczem do mieszkania. Wolność gra, pomysły grają. Bliskość trzeba świadomie zapraszać.

Wodnik i Wodnik: jak się kłócą?

Wodnik i Wodnik kłócą się w tym samym języku, bo oboje to znaki powietrza. W sporze sięgają po argumenty, chętnie dopracowane i podane z potrzebą postawienia na swoim. To, co kryje się pod spodem, wychodzi na jaw często dopiero po wszystkim. Ponieważ oboje jesteście tak samo zbudowani, szybko rozpoznajecie się w konflikcie, w tym, co łatwe, i w tym, co trudne. Najlepiej wychodzi wam pojednanie przez rozmowę, która naprawdę wyjaśnia sytuację, kiedy oboje słuchacie.

Wodnik i Wodnik: co oznacza dla nich władca Uran?

Nad obojgiem stoi Uran, planeta wolności i niespodzianki. To, co napędza Wodnika, napędza też drugą osobę, zarówno w tym, co przynosi radość, jak i w tym, co bywa wymagające.

Czy Wodnik i Wodnik do siebie pasują?

Według znaków Słońca ta kombinacja uchodzi za bliską: dwa znaki powietrza rozmawiają, myślą i rozumieją się często od pierwszej rozmowy. Jednak o tym, czy w danym przypadku to działa, nie decyduje sam znak Słońca, lecz cały horoskop urodzeniowy obojga, a przede wszystkim Księżyc, Wenus i Mars.

Wodnik i Wodnik to połączenie, które żyje ze wzajemnego zrozumienia i może rosnąć dzięki odzwierciedleniu. Czego potrzebujecie, to spojrzenie z zewnątrz: nie wszystko, co macie wspólnego, jest z tego powodu właściwe.

Wodnik i Wodnik: czy pasują do siebie także jako przyjaciele?

Tak, często nawet zaskakująco łatwo: ten sam znak to ten sam język, nawet bez zakochania. Dwa znaki powietrza jako przyjaciele są niemal nie do pobicia: rozmowy do późnej nocy, wspólna ciekawość, rodzące się razem pomysły. Tylko zobowiązanie musi ktoś z nich w końcu wymyślić.

Wodnik i Wodnik: czy to robi jakąś różnicę?

W interpretacji znaków słonecznych prawie żadnego. Dynamika między dwoma takimi samymi znakami wynika z żywiołu, jakości i kąta, a te pozostają niezmienne, niezależnie od tego, kto odgrywa jaką rolę. Dotyczy to każdej pary, nie tylko związków kobiety z mężczyzną. To, co w codziennym życiu wydaje się typowo męskie lub kobiece, pochodzi w horoskopie urodzeniowym raczej z Księżyca, Wenus i Marsa niż ze Słońca. Jeśli chcesz sprawdzić, jak to wygląda dla dwóch konkretnych osób, zajrzyj do ich pełnych horoskopów urodzeniowych.

Ważna uwaga: znak Słońca to punkt wyjścia, nie wyrok. Dwie osoby to znacznie więcej niż dwa znaki. Księżyc, Wenus, Mars i Ascendent często mają w codziennym życiu większy wpływ niż Słońce. Dlatego istnieją pary, które „nie pasują do siebie” i są szczęśliwe, oraz pary, które „idealnie do siebie pasują” i nie mają sobie nic do powiedzenia. Zamieszczona tu ocena opisuje pewną tendencję, jako zachętę do refleksji, nie jako przepowiednię.